Corrosieschade

Onderzoek en diagnose van corrosieschade

Als onverwacht schade in een bedrijf optreedt, zal men in het algemeen direct maatregelen moeten nemen om zonodig de bedrijfsveiligheid en de bedrijfsbeschikbaarheid in stand te houden. Daarnaast zal men evenwel willen onderzoeken wat de hoofdoorzaak is om herhaling van de schade in de toekomst te voorkomen. Hiervoor is het meestal noodzakelijk het advies van deskundigen in te winnen. Zij zullen moeten aangeven welk onderzoek nodig is teneinde een goede diagnose betreffende de oorzaak en toedracht te kunnen stellen. Met deze kennis kunnen de optimale maatregelen worden genomen ter verbetering van de levensduur, de bedrijfszekerheid en de bedrijfsveiligheid. Een veelvoorkomende schade-oorzaak is corrosie.

Deze corrosiehandleiding beoogt een systematisch overzicht te geven van alle zaken die bij onderzoek naar en diagnose van een corrosieschade aan de orde komen. Dit kan helpen het bedrijfsleven een beter inzicht te geven in de mogelijkheden van een dergelijk onderzoek en de daarvoor te nemen voorzorgen.

Als de corrosieschade een ernstige bedrijfsstoring tengevolge heeft, zal de eerste zorg zijn het herstellen van de schade bijvoorbeeld door het vervangen van het beschadigde onderdeel. Het is dan gewenst het corrosiebeeld aan het uit te nemen onderdeel zoveel mogelijk onaangetast te laten voor het nog uit te voeren schadeonderzoek. Het schadeonderzoek moet goed voorbereid worden.

Corrosie van wapening en andere materialen in beton

Dit deel van de reeks Corrosie en Corrosiebestrijding behandelt het onderwerp corrosie van staal en andere metalen in beton ten behoeve van de bouwpraktijk. Het doel is het beschrijven van preventieve maatregelen om corrosie van staal en andere metalen in beton te voorkomen en correctieve maatregelen om, indien corrosie toch optreedt, deze te bestrijden.

Beton is een bijzonder constructiemateriaal: het is sterk, duurzaam en goedkoop en doordat het als min of meer gietbare specie wordt aangebracht kunnen er uiteenlopende vormen mee worden gerealiseerd. Beton heeft een hoge druksterkte en een relatief lage treksterkte. Daarom wordt beton in toepassingen waarbij trekbelastingen een rol spelen gewapend, overwegend met staal. In veel gevallen wordt voor de wapening zachtstaal gebruikt (treksterkte ca. 500 MPa) dit wordt in het algemeen aangeduid als betonstaal. Na voldoende verharden van de betonspecie wordt de bekisting weggenomen, waardoor de belastingen (bijvoorbeeld het eigen gewicht) trekspanningen in de constructie opwekken die groter kunnen zijn dan de treksterkte van het beton, waardoor het beton scheurt en de wapening de trekspanning overneemt. Deze samenwerking zorgt voor de draagkracht.

Een belangrijke nevenfunctie van de wapening is dat deze de scheuren in het beton verdeelt. De voorschriften [VBC, 1990] laten voor dergelijke constructies in gewapend beton scheuren tot een wijdte van 0,3 mm (in vochtig milieu) toe. Het is ook mogelijk met behulp van onder trekspanning gebrachte wapening zoveel druk op het beton uit te oefenen, dat tijdens het normale gebruik in het beton geen trekspanningen ontstaan. Wapening die een grote drukkracht kan leveren is daarbij gunstig; daarom wordt hiervoor voorspanstaal gebruikt met een treksterkte tot globaal 2000 MPa. In dit zogenaamde voorgespannen beton ontstaan in principe geen scheuren. In voorgespannen constructies is overigens meestal ook een zekere hoeveelheid zachtstaal aanwezig als gewone wapening.